ABDULLAH ÇATLI RESMİ WEB SİTESİ

 

Bizimle paylaşmak istediğiniz şi

Bizimle paylaşmak istediğiniz şiirlerinizi aşağıdaki adrese gönderebilirsiniz.

gokcencatli1@hotmail.com

 

ARSIZ ACIM

Bir yarımı seninle gömdüm babam,

diğer yarım söz dinlemiyor.

Hep efkârlı, hep başı belâlı,

senin evlâdın kolay olunmuyor.

Acım öylesine arsız ki…

Vur sılayı dertlere, dertler kudurmuş okyanus,

kara dumanlı bir yiğit kader,

bak yanık yanık içimde sis tütüyor.

Anlayacağın o ki babam…

Yokluğun, diğer yarımla;

Yokluğun, miras kalan ve vazife gereği kurduğun tanıdıklarınla;

Yokluğun, ferman kesilen fırsatçılarca;

Talan edile dursun, huy kanına çeker ya,

çatsam da kaşlarımı ey bahtsız Hilal,

biliyorum her kulun bir gayesi var,

öğütlediğin gibi her kula kulluk eden zavallılar da var.

Son gece dedin ki, bizim kul gayemiz pek bir çetin,

bu uğurda ne Cihanlar doğup ölüyor, 

bensiz kalacağını hep düşün.

Düşündüm, Abdullah kulun bir gayesi var,

bu gaye tezadında, ülkemin hamurunda helâlsiz sütlüler de var.

Bir Çelik Destan, şanıyla bize taht olacaksa,

bir Çelik Destan, kinli belasıyla lekeli olana neler olmasın ki babam.

Senin yaptıklarının gölgesinde zırh bulanlar,

Ne adamlar var, adam kılığına girmiş bunlar.

Ben diyorum ki, babam bunlarla efsane olmadı ey ahali,

sen rahat rahat sofranda kurulmuşken bir vatan hasretlisi,

vurdu geçirdi, durmadı esti gürledi.

Ben ne adamlar gördüm, adamın halinden anlamayan;

Bunlara değer miydi?

Vatana bir borç muydu?

 İçindeki aşka mıydı ey koca Reis?

Bizi böyle sensiz bırakmana değen Sevdan!

Bilmez babam bilemez çekmeyen senin derdini.

O da konuşur, bu da parmak sallar,

hayatında karıncaya dahi yardım etmemiş besbelli.

Seni nasıl bilsin, gönlü nasıl kabul etsin senin devliğini…

Bu dünya körlerin krallığı,

sağırların makamı,

inkârcıların saltanatı…

Hakkın bunlara gerçekten helâl mi söyle babam? 

Ne senin yüzün açtı, ne bizim kaderimiz güldü,

sıla oldu sevdamız, bu dünya bize dar mı geldi babam?

E hadi şimdi koydun gittin,

bize de en belâlısından bir hain ordusunu teslim ettin.

Benim ülkemin anlamına, manasızlık kara kader olmuş…

Nevi şahsına münhasır Çelik Çekirdeği düşman sanır olmuş…

Diyeceğin son söz, o sert bakışlı kurşun ifaden değil mi?

Efsane babam.  

 

                                                                      Gökçen Çatlı

 

 

 

            sevdik olduk isyankar
            yalan dünya bize dar
            paramız pulumuz olmasa da
            aslanlar gibi yüregimiz var
            değer vermeyiz dünya malına
            boyun eğmeyiz ALLAH kuluna
            ülkücülük böyledir bizde
            ölürüz vatan uğruna
            kursun gibiyiz adres sormayız
            deli kanlıyız döneklik yapmayız
            kimseyi sırtından vurup da kaçmayız
            dedik ya biz bu alemde kral tanımayız
            dedikya biz ÜLKÜCÜYÜZ

 

                                                          06 Şubat 2008 EYUP Y.

 

 

            Ve bir gün düşlerimde gördüm seni
            Bir isyan tohumu olup düşüyordun toprağa...
            İnadına öfkelerim yeşeriyordu hesapsızca,
            Yarınlarıma umut, dünlerime şeref veriyordun...
            Haykırmak istedim bir gün dünyaya
            Adını adınla anmak istedim!
            Asımın nesli diyorlardı bizlere
            Bedrin aslanları gibiydik
            Kürşad'ın delileri...
            Kartal olup uçtuk ömrün doruklarında
            Sürünenlerden, eğilenlerden olmadık....
            Bir somun ekmeği paylaştık kardeşçesine
            Yoklukta çokluk, ölülerde diri olduk...
            Toprağa düşen her damla kan
            Bereketi oluyordu yarının bebeklerine...
            Biz hep çıkarsız sevdik sevdiklerimizi
            Anamızın ak sütü gibi temizdi sevdalarımız...
            Kılıçların gölgesinde saflar donattık
            Ölümlerle eğlendik, ölümlerle dirildik!
            Ebu Cehil evladı cellatlar gördük
            Allahuekber! Deyip verdik son nefesimizi...
            Omuzlarımızdaki yük yüklerin en ağırıydı
            Melekleri yoldaş edindik...
            Demir parmaklıklar gördük, paslı ranzalar...
            Parçaladık prangaları, taş duvarları aştık!
            Ve bir gün düşlerimde gördüm seni
            Elinde sancak, dilinde Kelime-i Tevhid
            Koşuyordun koşanların ardından

 

                                                          15 Ocak 2008 Yavuz B.

 

 

            3 Kasımdı; yüreklerde yas
            Dillerde bir söylenti
            Reis öldü
            O ölemezdi, ölmemeliydi
            Kime bırakıp da gidecekti bizi
            Vatanını, evlatlarını kime emanet edecekti
            İnanmadım önceleri
            Rüya dedim, hatta bir kâbus
            Uyanmak istedim bu uykudan
            Kendimi vurdum duvarlara canımı acıttım
            Fakat hiçbir acı onun ki kadar yakmadı canımı
            Evet, o gitmişti
            Daha onun acısını atamazken üzerimden 4 Nisan gecesi
            Kar vardı Ankara da Milyonlar sel olmuş akıyor
            Bir anlam veremiyordum bu gidişlere
            Önce reis şimdi başbuğum sıra kimde acaba
            Düşünüyorum ve acı bir tebessüm alıyor yüzümü
            Kim? başka kim var ki doldursun yerinizi
            Keşke rahat uyuyun diyebilsem size
            Yılları harcadınız bu vatan uğruna nice canlar feda edildi
            Ya şimdi
            Şimdisi ve sonrası yok
            Atalarımız demişti:
            Gök batmadıkça yer yarılmadıkça Türklük ölmez diye
            Şimdi ne töre tanınır olundu ne de Türklük
            Artık tek bir söz kalıyor söylenecek
            "Ey Türk titre ve kendine dön"

 

                                                           28 Aralık 2007 FATİH

 

 

Abdullah Çatlı’yı Anma Töreninde tanıştığımız dostumuzun şiiri:

 

Atalarım kendilerine kürt demişler,

İçimizden kimisi Türk’ü işgalci bellemişler,

            Çarpışmışlar Türk askeriyle, düşmanla savaş eder gibi,

            Benim içim kan ağlar, kanımda Türk kanı var…

           

            Atalarının kürt olduğu, Güneydoğu’lu bir kulum,

            Evimizin salonda bir tarafta Atatürk’üm var,

            Bir duvarında Abdullah Çatlı resimleri var,

            Atam bilmişim Onları, oysa şimdi beni anlamayan bazı kürtler var.

             

            Bayrağım gibi benim kanım kırmızı, anlım ak,

            Milletim Türk, Devletim Türk, Çocuğum Türk oğlu Türk,

            Çeksin şu PKK ve Avrupa, Vatanımdan kanlı ellerini,

            Benim adım TÜRK, varlığım TÜRK, artık Atam’da TÜRK!

 

                                                                       03.11.2007 Diyarbakır’dan Tevfik

           

 

            REİS’İM,

            YÜZ YILDA BİR GELİRMİŞ BÜYÜK KAHRAMANLAR

            SENİN GİBİLER BİN YILDA BİR GELİR REİS’İM

            SEN GİDELİ AVRUPA KAPASINDA BEKÇİ OLDUK

            ORTADOĞU’YA GİRMEK İÇİN ALAY EDİLİR OLDUK

            PKK’CILAR ADAM OLDU,

            MECLİS’TE TAHT KURUP,

            ORADAN BİZE DEMOKRASİ NUTKU ATAR OLDU

            MİLLİYETÇİLERİN SOYUNU TÜKETTİLER

            TÜRKİYE’Lİ TİPLER TÜRER OLDU…

            SEN GİDELİ BU ÜLKEDE DAHA NELER OLDU…

 

                                                           18.01.2007 Ankara’dan Osman

 

www.abdullahcatli.com